De achttiende etappe van het Pieterpad loopt ongeveer vijftien kilometer tussen Groesbeek en Gennep. Vanaf de Nijmeegse stuwwal voert de route door bossen, akkers en het heuvelachtige gebied van de Sint-Jansberg. Na de afdaling ontvouwt zich het brede dal tussen de Maas en de Niers. Via Milsbeek gaat de wandeling verder langs rustige landwegen en de oevers van de Niers. De etappe eindigt in het historische Gennep, waar Maas en Niers samenkomen. Een korte maar afwisselende route die uitblinkt door de overgang van stuwwal naar rivierendal en verrassend mooi uitpakt.
Via het Groesbeekse Bos naar de Sint-Jansberg
In de ochtend rijd ik samen met mijn zus uit Groesbeek met twee auto’s naar Gennep. Daar parkeer ik mijn auto in een parkeervak bij het eindpunt. Het is een praktische keuze omdat er geen directe OV‑verbinding bestaat tussen deze twee gemeenten. Vervolgens stap ik bij mijn zus in en rijden we terug naar Groesbeek.
We parkeren bij het fraaie en schitterend gelegen Hotel Restaurant de Wolfsberg en wandelen het Groesbeekse Bos in. De hoge beuken vormen een groene poort boven ons. Het bos ruikt fris na een koele nacht. Vogels zingen tussen de stammen. Het is een heerlijk relaxed begin van de etappe. We praten bij terwijl het pad licht omhoog dan weer omlaag loopt. De ochtendzon valt in lange strepen door het bladerdak. Het voelt bijna alsof het bos ons omarmt.
Oorlogshistorie bij Klein Amerika
Bij Klein Amerika nemen we afscheid. Vanaf hier ga ik alleen verder. Het pad volgt de bosrand. De overgang van donker bos naar open veld is scherp. Weilanden liggen breed verspreid naast me. Een fietsend echtpaar rijdt langzaam door het landschap. Hun silhouetten steken af tegen de verte. Achter hen zie ik het Reichswald liggen, donker en uitgestrekt. De horizon lijkt hier altijd iets verder weg.
Ik loop langs het grote informatiebord bij Klein Amerika. De verhalen over Operatie Market Garden maken indruk. Amerikaanse parachutisten vochten hier om de Groesbeekse hoogten veilig te stellen. De heuvels waren essentieel voor de opmars naar Nijmegen. Het is vreemd om te bedenken dat dit stille landschap ooit vol strijdgeluid moet hebben gestaan. Ik lees aandachtig en vervolg daarna mijn weg.
Het pad slingert verder langs de rand van het bos. De wind beweegt door het gras. Af en toe hoor ik een tractor in de verte. Het uitzicht wordt steeds weidser. De Sint‑Jansberg wacht nog even, maar de eerste bosrijke heuvels zijn al zichtbaar.
Klimmen en dalen op de Sint-Jansberg
Vanaf Klein Amerika slingert het pad tussen glooiende akkers en met bomen en bosschages omzoomde paden. Het is een aanloop die al iets belooft; het landschap lijkt met elke bocht mooier te worden. De stilte wordt slechts onderbroken door het zachte ruisen van bladeren en het verre geluid van een sproei-installatie. Hier begint voor mij het misschien wel allermooiste stukje van het Pieterpad tot nu toe.
Een deel van de route volgt het eerste deel van de ‘Geopaden’, die in 2016 werden uitgeroepen tot Wandelroute van het Jaar. De paden kronkelen door het stuwwallengebied dat in de voorlaatste ijstijd is ontstaan. Gletsjers stuwden het landschap toen op tot deze heuvels. Langs de route liggen zwerfkeien, door het ijs meegevoerd uit verre streken. Ze zijn hier achteloos achtergelaten als stille getuigen van die tijd.
Even later word ik ingehaald door een mountainbiker die rustig voorbij rijdt. Hij is duidelijk recreatief en niet op snelheid uit. Kort daarna verschijnt een bord van Natuurmonumenten: Sint‑Jansberg. Vanaf hier verandert het landschap. Het pad loopt langs de bosrand, waar elke meter een nieuw uitzicht biedt. Roodbonte koeien liggen loom en tevreden in de schaduw van enkele eiken. Twee jonge meiden passeren op een fatbike en groeten vriendelijk. In de verte ligt een hoeve, schitterend ingebed tussen akkers en bosranden — een plaatje dat haast te mooi lijkt om echt te zijn.
Sint-Jansberg: heuvelachtig en bosrijk wandelparadijsje
Het pad voert verder langs varenbossen waar het zonlicht gefilterd door het bladerdak valt. De varens kleuren intens groen, bijna lichtgevend. Dan begint de klim, eerst geleidelijk, daarna wat steiler, door open loof‑ en varenbossen. Boven wacht een vol beukenbos, met op de top ook sparren. De lucht ruikt naar vochtige aarde en hars, en het voelt alsof ik in een ander land wandel. Hier op de Sint-Jansberg lijkt Nederland even buitenlands: heuvelachtig, ruig en toch vriendelijk.
De Sint‑Jansberg zelf is een oud landgoed, ooit onderdeel van het heilige Ketelwald. Het heeft bronbeekjes, holle wegen en graslanden vol sporen van het verleden. Natuurmonumenten beheert het gebied en bewaart de cultuurhistorische elementen die het zo bijzonder maken. De naam verwijst naar een middeleeuwse kapel die hier ooit stond, gewijd aan Johannes de Doper. De hoogste punten reiken tot zo’n 59 meter boven NAP, en dat voel je aan de benen.
Na de overgang naar de Sint‑Maartensberg daalt het pad weer. Tussen twee kleine vennetjes wandel ik verder, het water glinstert tussen de bomen. De hellingen zijn soms steil, de afwisseling in boomsoorten groot. Beuken, eiken, berken en varens wisselen elkaar voortdurend af. Het bos blijft betoverend, zelfs nu het pad langzaam daalt. Met het zonlicht komen de supergroene takken van de varens extra goed tot hun recht. Dan eindigt ineens het bos: ik ben aangekomen bij De Diepen, een komvormige laagte aan de voet van de Sint-Jansberg. De Diepen vormen een vochtig, kleinschalig landschap met oude broekbossen, poelen en natte graslanden, kleine beekdalletjes en historische kampenlandschappen. Het kleine natuurgebied staat bekend om de vele vogels, amfibieën en oude hakhoutbosjes.
Van De Diepen naar Milsbeek en verder naar Gennep
Vanaf De Diepen wandel ik het open landschap in, waar het veen vroeger een mozaïek vormde van turfveldjes, vennen en stroombeddingen. Het gebied ontving eeuwenlang kwelwater vanuit de stuwwal en werd regelmatig overstroomd door de Maas en de Niers. Het bleef daardoor een nat en dynamisch landschap. Nu oogt het rustiger, maar de geschiedenis ligt hier nog altijd dicht onder het oppervlak.
De route voert me richting Milsbeek, waar de eerste informatiebordjes van visitgennep.nl verschijnen. Ze vertellen over het oorlogsverleden van het dorp, dat in februari 1945 midden in de frontlinie lag tijdens Operatie Veritable: de grote geallieerde aanval op het Reichswald. Veel huizen raakten zwaar beschadigd door artillerievuur. Een deel van de bevolking moest hierdoor worden geëvacueerd naar veiliger gebieden. Het is indrukwekkend hoe zo’n klein dorp zoveel geschiedenis draagt, en hoe zichtbaar dat blijft in de verhalen langs de route.
In Milsbeek kom ik ook bordjes tegen over ‘Rondje Milsbeek’: een lokale wandelroute die langs beken, oude steenfabrieken en historische plekken voert. De verwijzingen maken nieuwsgierig; het voelt alsof dit dorp veel meer te bieden heeft dan je tijdens een Pieterpad‑etappe kunt zien. Even later passeer ik het charmante Theehuisje Milsbeek. Het ligt er stil en vriendelijk bij, alsof het al eeuwen wandelaars verwelkomt.
Langs de Niers naar Gennep
Nog maar net buiten de bebouwde kom van Milsbeek verschijnt het gebied van de Vestingswerken Genneper Huys. De reconstructies maken zichtbaar hoe machtig deze vesting ooit moet zijn geweest, strategisch gelegen bij de monding van de Niers in de Maas. Grachten en bruggetjes geven het terrein een bijna middeleeuwse uitstraling, en vanaf de uitkijktoren kun je het Maasheggenlandschap, de Sint‑Jansberg en zelfs het Reichswald zien liggen.
Daarna slingert een grindpad door een vlak grasland, met links de Niers die rustig door het landschap meandert. De rivier stroomt hier langs de voet van de stuwwal, op een plek die ooit deel uitmaakte van een brede Rijnbedding tijdens de ijstijd. Door de warmte zie ik in het gemaaide gras een kleine windhoos ontstaan. Het gras wordt opgetild en draait op één plek rond, alsof het landschap even ademhaalt. Het is een onverwacht en bijna speels natuurverschijnsel.
Verderop verschijnen opnieuw informatiebordjes van visitgennep.nl. Dit keer bevatten de bordjes uiteenlopende onderwerpen zoals de Tachtigjarige Oorlog en rondtrekkende Noormannen. Het is alsof elke paar honderd meter een nieuw hoofdstuk uit de geschiedenis wordt geopend.
Dan loop ik Gennep binnen. De stad heeft een lange en roerige geschiedenis, van Romeinse tijd tot vestingstad en van oorlogsschade tot wederopbouw. Toch zie ik daar nu maar een glimp van, want vrijwel meteen kom ik uit bij mijn auto. Het maakt me nieuwsgierig naar wat er verder nog te ontdekken valt. Dat bewaar ik voor etappe 19, wanneer ik Gennep uitgebreider hoop te verkennen.
Veelgestelde vragen over etappe 18 van het Pieterpad
De achttiende etappe van het Pieterpad is 15 kilometer lang.
Op de website van het Pieterpad vind je een routebeschrijving en gps-track van de route.
Het startpunt van de 18e etappe van het Pieterpad bevindt zich aan de Dorpsstraat 32 in Groesbeek. Het eindpunt ligt aan Markt 1 in Gennep.
Ja. Zowel Groesbeek als Gennep zijn bereikbaar met de bus. Neem bus 5 vanuit Nijmegen naar Groesbeek en bus 83 naar Gennep. Tussen beide plaatsen rijdt een verbinding via Nijmegen met een reistijd van ongeveer 1 uur en 10 minuten.
Ja, etappe 18 van het Pieterpad is goed bereikbaar met eigen vervoer. Zowel in Groesbeek als in Gennep kun je daarnaast gratis parkeren, maar op sommige plekken geldt een maximumtijdsduur (blauwe zone).
Als je met eigen vervoer gaat, heb je wel te maken met het feit dat het start- en eindpunt ongeveer 11 autokilometers uit elkaar liggen. Je zult dus een manier moeten vinden om aan het einde van de wandeling terug te komen bij je auto. Hiervoor kun je:
- Met twee auto's reizen (één bij start, één bij eind parkeren)
- Gebruik maken van het OV om terug te keren naar je startpunt: in dit geval reis je dan via Nijmegen in ongeveer 1 uur en 10 minuten
- Gebruik maken van de vervoersopties via de Facebookgroep ‘Pieterpad Vervoer’.
Langs de route en in de dorpen zijn er meerdere horecagelegenheden. Zo heb je horeca in de dorpen Groesbeek, Milsbeek en Gennep. Daarnaast ligt Eethuis De Diepen vlakbij de Sint-Jansberg, een bekende pauzeplek op de route. Iets verderop richting Gennep bevindt zich het charmante Theehuisje Milsbeek.
Ja, er zijn diverse goede overnachtingsmogelijkheden in de buurt van of rechtstreeks aan etappe 18 van het Pieterpad:
- In Groesbeek (startpunt): bijvoorbeeld Hotel Restaurant De Wolfsberg (hebben hier zelf ook overnacht; echt een aanbeveling!)
- In Gennep (eindpunt): bijvoorbeeld Hotel De Kroon
Kijk daarnaast op Vrienden op de Fiets. Op deze website vind je vele accommodaties, waaronder trekkershutten en maar liefst 6000 particuliere verblijven. Ook als wandelaar ben je er van harte welkom.
Dit interesseert je wellicht ook
- Algemene informatie over en overige etappes van het Pieterpad
- N70-wandelroute in het Rijk van Nijmegen is een echte aanrader
- Prachtige herfstwandeling in het Rijk van Nijmegen
- Schitterende bevrijdingswandeling bij Groesbeek
- De oudste langeafstandswandeling van Nederland
- Het Nederlands Kustpad: wandelen langs de Noordzee
- Trekvogelpad, het langste natuurpad van Nederland
- De Dutch Mountain Trail: prachtige tocht in Zuid-Limburg
