Onze eerste kennismaking met Giethoorn was er eentje die we niet snel vergeten. Het was coronatijd en het weer was vrij fris. Op een andere fluisterboot na waren we de enigen op het water. We vonden het bijzonder onwerkelijk. Misschien ook wel omdat de beelden van overvolle grachten nog vers in ons geheugen zaten. Onlangs deed de gelegenheid zich voor om opnieuw in Giethoorn te gaan varen. Dit keer op een stralende, warme dag in juni. We waren voorbereid op drukte, misschien zelfs op filevaren, maar niets bleek minder waar. Het was gezellig druk, maar absoluut niet overvol. Het dorp en de omgeving toonden zich van hun allermooiste kant. In deze blog delen we onze ervaringen met een dagtocht door Giethoorn. En we gaan in op het prachtige Nationaal Park Weerribben-Wieden.
Beste
restaurants
Reisgids
kopen
Bootje
huren
Onze vaartocht door Giethoorn
We parkeren onze auto op het ruime parkeerterrein P3 aan de rand van Giethoorn. Vanaf hier lopen we een kleine 150 meter naar De Sloothaak, een kleinschalig familiebedrijf met vakantiewoningen, een camping en luxe elektrische sloepen. In Giethoorn zijn veel aanbieders van sloepen, maar De Sloothaak onderscheidt zich duidelijk. Het ligt midden in het dorp, maar nét buiten de drukte. Geen massatoerisme, wel rust en aandacht voor elke bezoeker.
Bij aankomst ontmoeten we Nina, de tweede generatie eigenaar. Ze straalt trots uit en vertelt enthousiast over hun luxe elektrische sloepen. De boten zijn comfortabel, met prettig zittende kussens en zelfs bekerhouders. Nina neemt de tijd om ons de mooiste routes te tonen op een overzichtelijk kaartje. Ze komt uit het zuiden van Giethoorn, haar man Mees uit het noorden. Hun vriendelijke strijd over welk deel het mooist is, eindigt met haar lachende bekentenis dat het noorden beslist niet mag ontbreken. We volgen haar advies en kiezen voor de noordelijke route.
Op het water
Na een korte uitleg over de bediening varen we weg. De boot reageert soepel en stil. Pal voor de Dorpsgracht duiken we onder een laag bruggetje door. We moeten bukken, maar het gaat moeiteloos. Op de gracht is het gezellig druk. Rondvaartboten, sloepen en een paar suppers bewegen rustig door het water. Nina vertelde ons dat wie vóór elf uur vertrekt, de drukte voorblijft. Wij vertrekken rond het middaguur, maar vinden de drukte alleszins meevallen.
Giethoorn ontstond in de dertiende eeuw door veenwinning, waardoor de grachten en plassen hier al eeuwenlang de belangrijkste verbindingen vormen. De bewoners vervoerden vroeger alles met punters, smalle houten boten die met een lange stok werden voortbewogen. Het voelt bijzonder om nu over dezelfde waterwegen te varen, maar dan in een stille elektrische sloep.
Langs het water zien we bewoners in hun tuinen koffie drinken en toeristen over de bruggetjes wandelen. De huizen zijn sprookjesachtig mooi, elk met een eigen karakter. We varen ondermeer langs de Gieterse Koornmeule, een molen zonder wieken. De molen stamt uit 1850 en werd gebruikt om graan te malen. Er zijn plannen om hem in oude glorie te herstellen, met draaiende wieken zoals vroeger.
De rust van het noorden
We slaan af naar de Molsvaart en volgen direct daarna de rode route richting het noorden. Het water wordt stiller, de natuur neemt het over. Aan onze rechterzijde staan rietbossen, met een bordje dat zegt: “Hier groeien daken”. Het verwijst naar het riet dat hier wordt geoogst voor dakbedekking, een eeuwenoude traditie in dit gebied.
Via de K. Wichersgracht bereiken we de Noorder Stouwe. Hier varen we tussen duizenden waterlelies, rietkragen en zingende vogels. We zien futen, meerkoeten en zelfs een ooievaar. De lucht is helderblauw, het water glinstert. We komen slechts twee andere sloepen tegen, die we rustig voorbijvaren.
Over de Bovenwijde
De Zuider Stouwe leidt ons naar de Bovenwijde, een brede open waterplas die als een rustige, glinsterende vlakte voor ons ligt. Deze open waterpartij ontstond door turfwinning, net als de vele sloten en vaarten rondom Giethoorn. We varen er dwars overheen, omringd door zwanen en eendenkolonies. De stilte en ruimte zijn indrukwekkend.
Aan de overkant bereiken we de Volkensvaart. Bij paal 5 kopen we een ijsje bij de drijvende IJsboerke. Een zwanenfamilie komt nieuwsgierig dichterbij, maar we varen rustig verder om ze niet te storen. Even later meren we weer aan bij De Sloothaak.
Ontmoeting met Mees
Mees, de man van Nina, begroet ons hartelijk. Hij vraagt oprecht hoe onze tocht was en vertelt enthousiast over andere routes. Wie meer tijd heeft, kan zelfs naar Belt-Schutsloot varen, over de Belter Wijde en door stille natuurgebieden. We zien een grotere sloep liggen en vragen er naar. Mees legt uit dat het een van hun loungeboten is. Die zijn nog luxer en geschikt voor groepen. Je kunt ze zelf varen of Mees inhuren als schipper.
Hij vertelt ook over wandel- en fietsroutes in de omgeving. We krijgen een kaart mee met Arthuur-fietsroutes en tips voor vlonderpaden bij Rottige Meente en wandelingen door het Woldlakerbos.
Een bijzondere plek
Voordat we vertrekken, vragen we Mees naar de houten constructie die we zagen bij de Volkensvaart. Hij neemt ons mee naar een groen terrein achter hun camping. Daar staat een cirkel van houten bielzen rond een vuurplaats, een plek waar hun gasten samenkomen. Hier kijken ze voetbal, praten bij het vuur of genieten gewoon van de rust.
We hebben Giethoorn nu vanaf het water ervaren. Het dorp heeft echter nog veel meer te bieden. Dat ontdekken we zodra we te voet verder gaan.
Wandeling door Giethoorn
Eenmaal voorbij het toegangsbruggetje naar de Sloothaak wandelen het dorp in. We steken bruggetjes over, passeren gezellige terrassen en kijken onze ogen uit bij de charmante huizen. De rieten daken geven het dorp zijn herkenbare uitstraling. De tuinen liggen er verzorgd en kleurrijk bij. Alles voelt knus en bijna tijdloos.
Onderweg richting het Museum Olde Maat Uus zien we hoe sterk het dorp om het water heen is gebouwd. Dat komt door de veenwinning in de dertiende eeuw. De bewoners graafden toen sloten om turf af te voeren. Hierdoor groeiden de grachten uit tot de belangrijkste routes door het dorp.
De punter werd gebruikt voor allerlei transport. Winkeliers, zoals de bakker, gingen ermee rond door het dorp om hun waar te verkopen. Daarnaast gingen arbeiders die werkzaam waren in de turfmakerij of het snijden van riet, ermee naar hun werk. Hierin vervoerden ze dan een deel van de oogst in de punter. Verder werd de punter gebruikt voor begrafenissen en huwelijksfeesten. Nu worden de punters vooral gebruikt voor toeristische tochtjes.
Museum Olde Maat Uus
Na een korte wandeling bereiken we Museum Olde Maat Uus. Het ligt direct aan de gracht, in een authentieke Gieterse boerderij. Binnen stappen we letterlijk het oude dorpsleven in. We zien hoe mensen hier vroeger woonden, werkten en aten. De kamers zijn klein en eenvoudig. De bedstee is smal. De turfhaard staat klaar alsof hij zo aangestoken kan worden.
We lopen door het vissershuisje en het botenhuis. Overal staan voorwerpen die iets vertellen over het dagelijks leven. We zien gereedschap voor het snijden van riet. En we zien oude punters, smal en licht, gemaakt om door de ondiepe sloten te glijden. De verhalen op de borden zijn kort en leuk geschreven. Ze laten zien hoe zwaar het werk was, maar ook hoe hecht de gemeenschap. Het museum voelt niet stoffig. Het voelt alsof je even bij iemand op bezoek bent die net de deur uit is.
De kerk en het dorpshart
Naast het museum ligt de kerk. De toren steekt bescheiden boven de huizen uit en vormt al eeuwen een herkenningspunt in het dorp. De kerk zelf stamt uit de vijftiende eeuw. Dit is bijzonder omdat ze ooit werd gebouwd voor een katholieke gemeenschap, terwijl Giethoorn later vooral doopsgezind werd. Die geloofsgeschiedenis zie je terug in het sobere interieur en de ingetogen sfeer van het gebouw. Rondom de kerk ligt een kleine begraafplaats, waar namen op de stenen generaties teruggaan. Het geeft onze wandeling een rustige, bijna verstilde sfeer.
Schelpengalerie Gloria Maris
Aan de route ligt ook Schelpengalerie Gloria Maris. De gevel ziet er onopvallend uit, maar binnen wacht een kleine verrassing. De collectie bestaat uit schelpen, koralen en sieraden uit alle hoeken van de wereld. De zeldzame schelp Gloria Maris is het pronkstuk. Er zijn er wereldwijd maar een paar gevonden. De galerie heeft er twee. Het is een korte stop, maar wel een leuke. Het past perfect bij de sfeer van Giethoorn: klein, bijzonder en net even anders.
Verder door het dorp
We wandelen verder langs de Dorpsgracht. De terrassen zitten gezellig vol. De bruggetjes bieden steeds weer een nieuw uitzicht. We zien punters, sloepen en rondvaartboten rustig voorbijglijden. De huizen blijven ons verbazen. Sommige zijn statig en groot. Andere zijn klein en bijna sprookjesachtig. Overal hangt dezelfde ontspannen sfeer.
Ambacht en verhalen die blijven bestaan
Giethoorn leeft niet alleen van zijn geschiedenis, maar ook van de mensen die deze geschiedenis blijven doorgeven. Zo tipt Mees ons om eens langs punterbouwer Wildeboer te gaan, waar je prachtige verhalen hoort over het oude dorp en het leven van vroeger. Ook vertelt hij over de familie Schreur, een van de laatste traditionele punterbouwers. Hun werkplaats staat in een schuur van ruim 365 jaar oud waar het ambacht nog steeds met de hand wordt uitgevoerd. Daarnaast zijn er plannen voor een ‘experience center’ dat volledig draait om de punterbouwers en hun vakmanschap. Zo blijft het verhaal van Giethoorn niet alleen bewaard, maar wordt het ook doorgegeven aan nieuwe generaties.
Nationaal Park Weerribben‑Wieden
Wie Giethoorn bezoekt, mag Nationaal Park Weerribben‑Wieden eigenlijk niet overslaan. Met ruim 10.000 hectare is het het grootste aaneengesloten laagveenmoeras van Noordwest‑Europa. Het landschap bestaat uit plassen, meren, smalle slootjes, moerasbossen, uitgestrekte rietvelden en bloemrijke hooilanden. Het gebied is een belangrijke kraamkamer voor talloze planten en dieren.
Wij hebben het park eerder op twee manieren verkend: eerst met een fluisterbootje, later op de fiets. Beide keren viel vooral de rust op. Zodra je een paar minuten onderweg bent, verdwijnen de geluiden van het dorp en hoor je alleen nog vogels, ruisend riet en af en toe een plons in het water. Collega Dick ging er ooit met zijn gezin kanoën en was meteen verkocht. Volgens hem is dat de mooiste manier om het gebied te ervaren, omdat je nog dichter bij het water en de natuur zit.
Wie vaart, glijdt tussen hoge rietwanden door en volgt smalle slootjes die als een groen doolhof door het landschap lopen. Verdwalen lijkt makkelijk, maar dat gebeurt niet: uiteindelijk kom je altijd weer uit op de Kalenbergergracht. Op de fiets zie je juist hoe afwisselend het landschap is, met open water, rietlanden en kleine stukjes bos die elkaar snel afwisselen.
Verspreid door het gebied liggen verschillende bezoekerscentra waar je informatie vindt over wandelroutes, fietstochten en vaarroutes. Deze centra vind je onder andere in Ossenzijl, Kalenberg, Sint Jansklooster en Zwartsluis.
Een bezoek aan Giethoorn en de Weerribben-Wieden
Na een dag in Giethoorn en de Weerribben-Wieden valt vooral op hoe mooi alles in elkaar overloopt. Het dorp, het water, de natuur eromheen — het voelt alsof je steeds verder dezelfde wereld in wordt getrokken. Onze wandeling door Giethoorn, de verhalen van vroeger en de stilte van het moerasgebied vormen samen een compleet beeld. Een plek waar je makkelijk even opgaat in het moment: of je dat nu te voet, met de fiets, in een (luxe) sloep of in een kano doet.
Veelgestelde vragen over Giethoorn en de Weerribben-Wieden
Giethoorn ligt in de provincie Overijssel, in de gemeente Steenwijkerland, tussen Meppel en Steenwijk. Het dorp ligt aan de rand van Nationaal Park Weerribben‑Wieden.
De eenvoudigste route is met de trein naar Steenwijk. Vanaf station Steenwijk rijden er meerdere keren per uur bussen (lijn 70 of 270) naar Giethoorn. De rit duurt ongeveer 15 minuten.
Giethoorn staat bekend om zijn grachten, bruggetjes, rietgedekte boerderijen en autoluwe dorpskern. Het dorp wordt vaak het “Venetië van het Noorden” genoemd en is een van de meest fotogenieke plekken van Nederland.
Alle drie kan. Wandelen geeft je de mooiste blik op de huizen en bruggetjes, varen laat je het dorp ervaren zoals het ooit bedoeld was, en fietsen is ideaal voor de omgeving en Nationaal Park Weerribben‑Wieden.
Een punter is een smalle, houten boot die met een lange stok wordt voortbewogen. Het is het traditionele vervoermiddel van Giethoorn en werd eeuwenlang gebruikt voor turf, riet en personenvervoer.
Het Museum Olde Maat Uus laat zien hoe de inwoners van Giethoorn vroeger leefden en werkten. Je vindt er een authentieke boerderij, een vissershuisje, oude punters en verhalen over het dorpsleven.
Je kunt er wandelen, fietsen, varen, kanoën en vogels spotten. Het is het grootste laagveenmoeras van Noordwest‑Europa en staat bekend om zijn rust en bijzondere natuur.
In Giethoorn kun je op veel plekken een elektrische sloep of fluisterboot huren. De meeste verhuurders zitten langs de Dorpsgracht en bij de entree van het dorp. Je hebt ze in alle soorten en maten: van eenvoudige, kleine bootjes zonder poespas tot ruime, comfortabele sloepen met zachte kussens, stuurconsole en zelfs een zonnedak.
Fluisterboten zijn elektrisch en daardoor vrijwel geruisloos, waardoor je het dorp en de natuur beleeft zonder motorlawaai. Wij hebben zelf gevaren met een van de comfortabele, wat meer luxe sloepen van De Sloothaak: een heerlijke manier om ontspannen door het waterdorp te glijden.
Giethoorn heeft een verrassend gevarieerd aanbod aan restaurants. Langs de Dorpsgracht vind je veel gezellige terrassen met uitzicht op het water, maar ook meer culinaire adressen. Enkele populaire opties zijn:
- De Lindenhof – een tweesterrenrestaurant net buiten Giethoorn, voor wie echt culinair wil uitpakken.
- Grand Café Fanfare – bekend van de film Fanfare, met een fijn terras aan het water.
- De Rietstulp – sfeervol restaurant met streekgerechten en een groot terras.
- Pannenkoekenrestaurant De Witte Hoeve – ideaal voor gezinnen.
- Fratelli – Italiaans restaurant met pizza’s en pasta’s, populair bij zowel locals als bezoekers.
De meeste restaurants liggen op loopafstand van de Dorpsgracht, waardoor je makkelijk een mooie avondwandeling kunt combineren met een diner.
Giethoorn biedt een mix van hotels, B&B’s, vakantiehuizen en appartementen. Een aantal fijne opties:
- Hotel Giethoorn – een populair hotel aan de rand van het dorp, met ruime kamers en gratis parkeergelegenheid.
- Hotel de Harmonie – rustig gelegen aan de Beulakerwijde, ideaal voor natuurliefhebbers.
- B&B De Galeriet – kleinschalig en sfeervol, midden in het dorp.
- De accommodaties van De Sloothaak (vakantiewoningen, camping en stacaravans) – centraal gelegen, direct aan het water, met eigen aanlegsteigers.
- Vakantiehuizen – van moderne waterlodges tot authentieke boerderijtjes; ideaal voor gezinnen of langere verblijven.
Veel accommodaties bieden bovendien de mogelijkheid om met korting voor gasten direct een bootje te huren.
Doordeweekse dagen buiten het hoogseizoen zijn het rustigst. In de herfst en lente is het extra mooi door de kleuren en de stilte op het water.
In Ossenzijl, Kalenberg, Sint Jansklooster en Zwartsluis. Je kunt er routes, informatie en boten vinden.
Genoten van dit verhaal?
Wij vinden het heerlijk om onze reiservaringen met je te delen. Vond je dit een leuk of nuttig artikel? Dan kun je ons bedanken door ons virtueel te trakteren op een kop koffie. Jouw support helpt ons om de mooiste plekjes te blijven ontdekken en deze tips met je te blijven delen. Klik op de gele button en de rest wijst zich vanzelf. Bedankt voor je betrokkenheid!
