Etappe 5 van de oudste wandelroute van Nederland
Etappe 5 van de oudste wandelroute van Nederland
Etappe 5 van de oudste wandelroute van Nederland start bij Residence Rhenen in Elst (Utrecht). Vanaf daar val je redelijk snel met je neus in de boter: aan de noordzijde van de Utrechtse Heuvelrug heb je een weergaloos uitzicht op de Gelderse Vallei. Via prachtige loofbossen en langs zonnebloemvelden kom je vervolgens in Rhenen. De route voert dan eerst langs de Nederrijn waarna je de Grebbeberg beklimt met wederom een fantastisch uitzicht. De wandeling naar Wageningen gaat over het asfalt van de Grebbedijk langs natuurgebied de Blauwe Kamer. Vanaf daar is het klimmen over overwegend onverharde paden naar de Wageningse Berg. De wandeling sluit je in stijl af in de uitgestrekte bossen van landgoed de Dorschkamp.
Deze wandeling is maar liefst 27 kilometer lang. Etappe 5 is daarom bij uitstek een wandeling die je wellicht beter in twee delen kunt opsplitsen. Onderaan deze blog bij de veel gestelde vragen, doen we hiervoor enkele suggesties.
Begin van onze wandeling Elst (Utrecht) naar Heelsum (Renkum)
We hebben opnieuw een mooie dag uitgezocht voor onze wandeling: half bewolkt en niet al te warm. We hebben er veel zin in. Misschien ook wel omdat we een deel van een van onze meest favoriete wandelingen van vorig jaar doen: een Trage Tocht over de Grebbeberg bij Rhenen. De verwachtingen zijn dan ook hoog gespannen. Nadat we onze auto hebben geparkeerd betreden we landgoed Dikkenberg. Het heeft afgelopen nacht zichtbaar geregend: op ons pad door het prachtige loofbos moeten we regelmatig plassen ontwijken. Gezien de droogte van de afgelopen tijd juichen we dit alleen maar toe.
Kort daarna krijgen we links een fraaie beukenlaan. Hier moeten we volgens de gps-track rechtdoor. Maar omdat we aan het einde van die laan een uitzichtpunt denken te zien, slaan we linksaf. Na 200 meter worden we rijkelijk beloond voor onze vrijwillige omleiding. Het uitzicht hier op landgoed Kwintelooyen met op de verre achtergrond de Gelderse Vallei is buitengewoon prachtig! Een keurig aangelegd pad leidt hier de heuvel af. Het pad prikkelt onze nieuwsgierigheid maar we besluiten om te keren terug naar de route. We hebben tenslotte nog meer dan 20 kilometer te gaan.
We wandelen verder langs de bosrand met links van ons het landgoed Kwintelooyen. In de jaren 70 van de vorige eeuw was het gebied een zandafgraving. Sindsdien is het deels een recreatiegebied. Het andere deel is nu een prachtig natuurgebied van overwegend heide met diverse soorten loofbomen. Hier komen we graag in de herfst terug om de omgeving al wandelend verder te verkennen. Dit geldt overigens ook voor de bijzonder fraaie, gevarieerde stadsbossen van Rhenen en landgoed Remmerstein waar we vervolgens door wandelen. Wat is dit toch een mooi stukje Utrechtse Heuvelrug!
Van Rhenen naar Wageningen
Eenmaal in Rhenen lopen we via een pittoresk pad langs de Nederrijn het oude deel van Rhenen binnen. Hier doen we letterlijk een rondje om de Cunerakerk. Deze kerk uit de 11e eeuw is de blikvanger van Rhenen. De trots van de kerk is de toren uit eind 15e eeuw. De ruim 80 meter hoge toren is in de wijde omgeving goed te zien.
We vervolgen de route via bekend terrein naar de Grebbeberg. Vorig jaar hebben we hier een van onze allermooiste wandelingen in dit deel van Nederland gemaakt. Gelukkig valt het ook nu beslist niet tegen. Het pad over de Koningstafel door de varenbossen langs de “afgrond” blijft schitterend. Een pad brengt ons de heuvel af terug naar het fietspad langs de Blauwe Kamer naar de Grebbeweg.
Op het kruispunt van de Grebbeweg en de Grebbedijk staat een aantal informatieborden over de Grebbelinie. Hier lezen we dat deze verdedigingslinie al in 1744 is aangelegd. Midden 18e eeuw werd de linie verder versterkt. Zo ook pal voor de Tweede Wereldoorlog alhoewel die laatste versterking het land niet heeft kunnen helpen tegen de invasie. We bekijken nog enkele kazematten aan de dijk en vervolgen dan de route richting Wageningen.
Het stuk wat nu volgt vinden we een beetje saai. Aan de rechterzijde hebben we het natuurreservaat van de Blauwe Kamer liggen maar daar zien we feitelijk weinig van. Deze uiterwaarden vormen de habitat van vele unieke dieren- en plantensoorten. De wandeling voert echter over een slingerende asfaltweg langs de rivier en niet bepaald door de Blauwe Kamer. Gelukkig is het heerlijk wandelweer. Voor we er erg in hebben bereiken we de gezellige studentenstad Wageningen.
Via de Wageningse Berg en de Dorschkamp naar Heelsum
Deze etappe 5 brengt ons nagenoeg via dezelfde route als een tijdje geleden naar de Wageningse Berg. Toen was dat aan het begin van de lente. Bomen waren er nog bladloos maar aan sommige struiken zagen we een voorzichtig begin van het nieuwe jaar. Nu is het er diepgroen en, alhoewel we elke bocht in het pad herkennen, totaal anders. Dit brengt ons op een idee: ook omdat deze heuvelachtige omgeving zo fantastisch mooi is, willen we er nog een keer in de winter en herfst terugkomen. Dit levert ongetwijfeld een fraai vierluik op!
De prachtige bossen van de Dorschkamp
We passeren de botanische tuin van Wageningen en het schitterend gelegen Fletcher Hotel. Hierna volgt een korte wandeling over de slingerende oprijlaan naar het hotel richting de provinciale weg. We steken de drukke weg over en komen uit in de prachtige bossen van de Dorschkamp. Een fraaie wandeling volgt door niets dan bossen tot we uitkomen bij landerijen waar veel paarden ons nieuwsgierig in de gaten houden. Ook hier komen we niemand tegen maar dit verandert abrupt zodra we bij een oude schuur aankomen. We zijn uitgekomen bij het 220 hectare grote landgoed Quadenoord.
Dit landgoed is al 130 jaar in het bezit van slechts één familie. Dat lijkt lang maar het blijkt dat dit gebied al sinds de prehistorie wordt bewoond. Zo getuige de vele grafheuvels. Bij de schuur waar we nu voor staan is het een drukte van belang. We zien mensen hard aan het werk met kunstzinnige activiteiten. Zo worden er creatieve houtsnijwerken gefabriceerd, alle met het thema Afrika. Aan de andere kant van het zandpad ligt een terras met alternatief ogend cafeetje. Een echtpaar van onze leeftijd zien we genieten van iets wat lijkt op thee. Voor de rest is het er leeg en vooral muisstil.
We verlaten deze bijzondere plek en lopen evenwijdig aan langgerekte paardenweiden verder. Even later bereiken we de bebouwde kom van Heelsum, gemeente Renkum. Het was een lange wandeling maar het laatste stuk is erg snel gegaan. We vinden het dan ook jammer dat we hier alweer de bus terugnemen naar het startpunt van onze wandeling. De laatste etappe van de oudste wandelroute gaan we zeer spoedig lopen. We kijken er nu al enorm naar uit!
Praktische tips voor etappe 5 van de oudste wandelroute van Nederland
Genoten van dit verhaal?
Wij vinden het heerlijk om onze reiservaringen met je te delen. Vond je dit een leuk of nuttig artikel? Dan kun je ons bedanken door ons virtueel te trakteren op een kop koffie. Jouw support helpt ons om de mooiste plekjes te blijven ontdekken en deze tips met je te blijven delen. Klik op de gele button en de rest wijst zich vanzelf. Bedankt voor je betrokkenheid!
